Dit project (provincie West-Vlaanderen in samenwerking met de Vlaamse overheid) confronteert jongeren van het zesde jaar secundair onderwijs met het eerlijke en beklijvende verhaal van een persoon die als jongvolwassene slachtoffer werd van een verkeersongeval.

Op maandag 9 november (voor  BSO) en op vrijdag 13 november ( voor TSO) kwam David zijn verhaal doen; zijn verhaal van leven ‘vóór’ en zijn leven ‘na’ het ongeval.

Deze jongeman van nu 29 jaar werd in 2002 slachtoffer van een ernstig verkeersongeval, waarbij hij met zijn wagen frontaal aangereden werd door een dronken autobestuurder. David zat gekneld in zijn wagen, met enorme hoofd- en borstpijn. In het ziekenhuis werd bloed in de hersenen geconstateerd.

Zijn rechterkant was volledig verlamd. Na een jarenlange revalidatie in Gent en thuis, met een onverdroten moed en zonder antidepressiva, heeft hij doorgebeten. Hij wilde werken, in de bouw dan nog. Ook zijn kunstgevoel wilde hij verder op papier zetten.

Na zoveel ontgoochelingen die hij zo moedig naar voren brengt, is hij nu aan de slag als metselaar in Mariasteen Gits. Hij leeft zelfstandig, is ondertussen gehuwd en het gezin verwacht een eerste kindje in februari. De kerngedachte van David blijft niettemin: “Ik geef jullie al mijn geld, maar breng me terug zoals vroeger. Hij besloot met volgende slagzin: ‘Een dag niet genoten is een dag niet geleefd; nu leef ik van dag tot dag.’

David, , je bracht een ‘boodschap’ naar onze jongeren. Hopelijk mogen ze een voorbeeld nemen aan jouw wilskracht en moed om er weer bovenop te geraken, ondanks de hardheid van de maatschappij. 

Hubert Soenen, adjunct-directeur VTI